Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Liedje

2012-02-10T14:27:00.000+01:00

Een dag zonder jou

is een tuin zonder bloemen,

een dag zonder jou

kun je geen dag meer noemen,

een dag zonder jou

is een dag zonder licht

en dáárom is zo'n dag

geen gezicht.

Het huis is leeg en koud

als ik je stem niet hoor,

de tafels, stoelen en het bed,

het stelt geen moer meer voor,

een boom zonder takken,

'n hemel zonder blauw,

m'n lief, dat is een dag

zonder jou.

- Toon Hermans

Soneto IV

2012-02-03T12:40:00.000+01:00

Recordarás aquella quebrada caprichosa
a donde los aromas palpitantes treparon,
de cuando en cuando un pájaro vestido
con agua y lentitud: traje de invierno.

Recordarás los dones de la tierra:
irascible fragancia, barro de oro,
hierbas del matorral, locas raíces,
sortílegas espinas como espadas.

Recordarás el ramo que trajiste,
ramo de sombra y agua con silencio,
ramo como una piedra con espuma.

Y aquella vez fue como nunca y siempre:
vamos allí donde no espera nada
y hallamos todo lo que está esperando.

- Pablo Neruda

Je herinnert je toch dat grillige ravijn,

waar de trillende aroma's opklommen,

en van tijd tot tijd een vogel, gekleed

met water en traagheid: zijn winterveren.

Je herinnert je toch de gaven van de aarde:

prikkelbare geur en gouden klei,

grassen van het struikgewas, dolle wortels,

betoverende doornen als zwaarden.

Je herinnert je toch het boeket dat je meebracht,

een boeket van schaduw en water en stilte,

een boeket als een beschuimde steen.

Het was die keer zoals nimmer en altijd:

we gaan naar waar niets aan het wachten is

en ontmoeten al wat te wachten staat.

2012-01-27T14:17:00.000+01:00

"Als ik met twee benen op de grond stond

zou ik nu door die grond willen zakken

Maar ik fladder, zoals gewoonlijk, weer eens in het rond"

- Toon Tellegen

fragment uit het gedicht 'Voordracht'

Gedichtendag

2012-01-26T20:33:00.003+01:00

Omdat het gedichtendag is en omdat ik den Herman graag zie/zag.

Middenin de vlakte van juli

kwam ik je tegen. Ik woon hier, zei je.

Ik keek naar de bloemen. Ja, dat zie ik,

zei ik, en waar leerde je de kunst

om niet lang te duren? Ook hier, zei je.

Je was lenig; en je woorden waren zo

doorschijnend, ik kon je er helemaal

door zien.

En daar lag ik al in het gras

en wat hield ik in mijn hand?

Een oortje, waarin ik het lange woord

'lieveling' uitgoot, zonder morsen

- Herman de Coninck

uit: De lenige liefde

Vervaldag - Bart Peeters

2012-01-20T17:34:00.000+01:00

Zeg met een hint

wat ik van je mag denken

Loop jij nog steeds

over die catwalk in m'n hoofd

Je vergeet na zo lang

nog aandacht te schenken

aan wat je denkt, dat je toch al weet

aan wat je weet, omdat je het zelf gelooft

Verlangen jouw atomen

ook zo naar zacht geweld

naar nooit de kust nog veilig

tot je totaal bent uitgeteld

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat

dus voor een nieuw begin is het nooit te laat

Alles weer nul op onze teller

zo gaat het altijd

want die cijfers draaien zot

en zoek je naar rust

lijkt alles veel sneller

maar dat is maar, hoe je het bekijkt

ontsnappen kan, maar niet aan je eigen lot

Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld

naar nooit de kust nog veilig, tot je totaal bent uitgeteld

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat

dus voor een nieuw begin

Liefde kent geen manieren en slingert elke mens

en alle andere dieren

zodanig over iedere grens

dat elke schele Jezus in Valkenburg bij nacht

plots heilig scherp gaat kijken

en zelfs een beetje om ons lacht

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat

dus voor een nieuw begin is het nooit...

Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld

naar nooit een kus nog veilig tot we totaal zijn uitgeteld

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
dus voor een nieuw begin is het nooit,
is het nooit, te laat.

2012-01-13T12:17:00.000+01:00

When the late Nadine Stair of Louisville, Kentucky, was 85 years old, she was asked what she would do if she had her life to live over again.

"I'd make more mistakes next time," she said. "I'd relax. I would limber up. I would be sillier than I have been on this trip. I would take fewer things seriously. I would take more chances. I would climb more mountains and swim more rivers. I would eat more ice cream and less beans. I would perhaps have more actual troubles, but I'd have fewer imaginary ones.You see, I'm one of those people who live sensibly and sanely hour after hour, day after day. Oh, I've had my moments, and if I had to do it over again, I'd have more of them. In fact, I'd try to have nothing else. Just moments, one after another, instead of living so many years ahead of each day. I've been one of those persons who never goes anywhere without a thermometer, a hot water bottle, and a raincoat. If I had to do it over again, I would travel lighter than I have.If I had my life to live over, I would start barefoot earlier in the spring and stay that way later in the fall. I would go to more dances. I would ride more merry-go-rounds and I would pick more daisies."

Dirigent

2012-01-06T17:58:00.000+01:00

Als de regen traag blijft vallen
en het licht wordt als aan zee,
sluit de ochtend naadloos
op de avond aan. Dat klinkt
als somberheid, maar niet
per se. Je hoeft niet alles
in mineur te zingen. Je doet
de dingen met je beste been
vooruit. Aan donker zit altijd
een kant die glanst zoals
de natte straat. Het heet ook
hondenweer voor iets.
Is het niet grappig dat je
je evenwicht verliest bij het
schudden van je vacht.
Je weet dat oefenen niet
bij het leven hoort. Alles is
altijd voor echt. Je moet
de straat op en verdrinken,
je borstzak brandend van
het kaartje voor een stoel
dicht bij de dirigent. Hij wijst
je met het tillen van zijn
handen op het belang van
het moment.
- Bart Moeyaert

Hij schreef het ter gelegenheid van de opening van de gerenoveerde Vlaamse Opera in Antwerpen. Ik deel het met jullie ter gelegenheid van ons jaarlijks concert Klankkleur te Schelle.

Niets of niemand - Bart Peeters

2012-01-05T17:24:00.002+01:00

als je schuilen wil, schuil dan bij mij
dan ben je veilig voor de regen

en als je warmte wil, schuif dan dichterbij

niets of niemand houdt je tegen

ben je het noorden kwijt

vraag het dan aan mij

ik ken de wind al zijn wegen

en als ik volgen mag zeg dat er dan bij

niets of niemand houdt je tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt je tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt je tegen

mag ik mijn trauma's, mijn wanhoop en chagrijn

en mijn neuroses met je delen

en mocht je ziel niet openstaan voor mij

dan zal ik je hart wel stelen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt mij tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt mij tegen

mensen durven wel eens koud of cynisch zijn

maar bij ons blijft dat achterwege

na regenbogen komt er altijd zonneschijn

niets of niemand houdt dat tegen

Ik zal je geven wat ik geven kan

'k heb al zoveel van jou gekregen

als jij mijn vrouw wil zijn word ik dus je man

niets of niemand houdt ons, niets of niemand houdt ons...

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

diediediediedam diediediediedam

niets of niemand houdt ons tegen

- Bart Peeters

Dag Bart, het beste! En liefst tot snel.

Gedicht voor gelukkige mensen

2011-12-31T20:00:00.000+01:00

Van alle mensen die
het lachen is vergaan,
loopt een op de drie blind over je heen

en kijkt dan om.

De wereld is juist niet van iedereen,

dat slag.

De overige twee vallen niet op.

Hun armen bungelen halfstok.

Onder hun tong zit gram.

Ze kennen haast geen zinnen

zonder tss.

Zo zuinig zijn ze op hun lucht.

Je staat erin voor je het weet.

Heb ik iets van je aan misschien

is uit hun mond geen vraag.

Een wenk: kijk naast hun kleren.

Wijs naar elkaar, wijs naar

het water met de zon erboven.

Zeg blije dingen als:

wij moeten zeer de moeite zijn,

als zelfs de zee tot hier komt,

weggaat

en zich weer bedenkt.

- Bart Moeyaert

Ik wens iedereen een heel fijn nieuw jaar toe. Dat je omgeven mag worden door de warmte van liefde en geluk. Dat je mensen vindt waarbij je terecht kan en dat jij op jouw beurt een plek mag zijn waar anderen kunnen schuilen. Gelukkig 2012!

Als ik geen rood meer heb

2011-12-24T18:05:00.000+01:00

Als ik geen rood meer heb

maak ik de bomen groen, de struiken,

het hele landschap wat ik schilder.

Dus ook het onkruid en het gras,

waarin je languit ligt te wachten roerloos

maar toch diep ontroerd, wanneer je later

het doek mag zien waar ik je rooie jurk

vervangen heb door zachte naaktheid,

waarvoor ik net als voor je glimlach

vooralsnog niet de kleur vond die je past.

Als ik geen rood meer heb,

heb ik nog altijd je lippen.

- Paul Snoeck

Zie:

2011-12-17T18:05:00.000+01:00

Niets is voor u. Niets is voor u bedoeld.
U wordt nochtans gewenkt. Onbekend is
onbemind. Dat is de naam voor alles
wat uw leven lastig maakt. Van jassen

vindt u vast de kraag het mooist. Het is
de heg die u graag hebt. Hij dient niet om
er overheen te kijken. Hij houdt uw adem
dichtbij uw gezicht. Van decemberdassen

heeft u er een paar. Het kan niet gauw genoeg
gaan vriezen. Dan mag u kop in kas het waaigat in.
Waarom zo bang. Het is vergissen wat ons bindt.

Het zijn de fouten die ons op elkaar doen lijken.
Zie: de spons erover. Zand. Als u van koud houdt,
denk aan januari. Dat is wat heet een fris begin.

- Bart Moeyaert

2011-12-10T14:00:00.002+01:00

'Ik hou van jou', zei je tussen twee monden vol wafel.

Maar niet grappig; ook helemaal niet raar.

Een bal die je met al je ervaring van drie jaar

vriendelijk naar mij toe rolde over tafel.

Ik bloosde haast als de eerste keer.

Niet elke dag hoor ik dat zeggen, laat staan menen.

En als het toch gebeurt, heb ik geen antwoord meer.

Zoveel keer jouw leeftijd, ben ik tien keer

minder in staat te zeggen wat jij zei; niet in staat

zomaar voor iemands voeten de lading bakstenen

van een verklaring uit te storten. Als ik het toch probeer

blijft het in mijn keel steken, een visgraat.

Want wat men passie noemt, dat leer

je nog wel, komt vaak op omverrijden neer.

Niet bij mij: ik ben zo knap dat ik alles kan geven

en mijn hart houden. Kussen zijn kussen.

Een bed is een bed. Zielen hoeven daar niet tussen

te komen. Jij zegt: een bed? Is om te slapen. Moge

het zo ongestoord: dat je nooit met open ogen

iemand naast je haast niet huilen hoort.

- Herman De Coninck

Vriend

2011-12-03T14:26:00.000+01:00

Je hebt iemand nodig,

stil en oprecht,

die als het erop aan komt

voor je bidt of voor je vecht.

Pas als je iemand hebt,

die met je lacht en met je grient,

dan pas kun je zeggen:

'k heb een vriend.

- Toon Hermans

Speciaal voor Elies ♥

Alle mensen

2011-11-26T22:06:00.000+01:00

Alle mensen wachten op wonderen

vrouwen wachten op vrouwelijke wonderen

mannen wachten op echte wonderen

kinderen wachten op kleine feestelijke wonderen
alle wonderen wachten op dagelijkse sleur
haringen zwemmen de licht in de zee uit
zoeken het blauw tussen de wolken

glimmend van genot

en iemand die iets zoekt om te slapen
vindt een gedachte

in het spaarzame gezicht van een ander
en vlijt zich daarin neer.

- Toon Tellegen

Ongelukje

2011-11-19T11:56:00.000+01:00

Ik weet dat ik een ongelukje ben.

Mijn moeder zei nog zo 'pas op, Johan!'

tegen papa,

maar ja net iets te laat. Daar was ik dan

Ha, ha,

een kleine schrijffout, een slip of the pen.

Als de pil er was geweest,

hadden zij mij nooit verwekt,

maar 't principe van de pil

was toen nog niet eens ontdekt

en ik zit in dat belachelijke leven

en ik ben altijd een ongeluk gebleven.

Nou ja, toen ik er wás waren ze blij,

ik niet. Ik ben nooit blij geweest.

Ik denk: wat doe ik hier in godsnaam bij,

een outsider, een bietse op het feest

en wát voor een feest?

Maar waar ik me zo kwaad op maken kan:

m'n moeder zei nog zo 'pas op, Johan!',

maar ja Johan ging door, echt iets voor Johan,

en ik kwam er.

God, wat jammer.

- Annie M.G. Schmidt

Kies

2011-11-12T18:06:00.000+01:00

Bestaan kan iedereen.

Er zijn vraagt moed.

En wat de dichter doet

is pleiten voor het een.

Hij wil zijn leven niet

door wekkers laten leiden

of als een hond onthouden

dat hij kan slapen tot

het rinkelt naast zijn oor.

Hij bauwt niet na

wat hij soms uit

een mond hoort vallen

op tram acht, of met

een zwarte kwast over

een smoel geschreven ziet.

Zelf houdt hij niet

van vlekken maken,

maar als het bot moet

stelt hij dingen scherp

zodat het snijdt.

Hij woelt en spit graag,

graaft de scherven

uit de klei, haalt het beste

wat er is naar boven,

ook al weet hij dat er

daardoor naast zijn hart

een stem blijft jeuken,

maar ach zo gaat dat

als de dingen moeilijk

worden en je bereid bent

met een pen van krijt

of kool te schrijven.

Hij is het best geplaatst

om iets over de gum

te zeggen, omdat hij

als geen ander weet

hoe leeg het is als hij

het blad omslaat, hoe snel

de fout, maar ook hoe klein

en hoe verlamd

een hand van angst.

En daarom juist blijft hij

in potlood denken,

want dat is volgens hem

het wezen van er zijn.

- Bart Moeyaert

'Nieuwe' blog

2011-11-07T15:07:00.003+01:00

Je merkt het.. De kleurtjes zijn veranderd, niets staat nog waar het daarvoor stond,...

Een nieuwe look voor mijn blog!

Ik schoof het almaar voor mij uit: te weinig tijd, geen leuke thema's,... Maar nu is het eindelijk gelukt! Verandering is niet altijd gemakkelijk.

Laat gerust weten wat je ervan denkt! Ik blijf het hier nog verder uitproberen en verbeteren.

Groetjes

Jasmien

Vervaldag

2011-11-05T18:12:00.001+01:00

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
Dus voor een nieuw begin is het nooit te laat

- Bart Peeters

Als

2011-10-29T21:56:00.001+02:00

'Als we ons nu eens vergissen,

wat denk je,

als we nu eens niet van elkaar houden

met een hartstocht die steeds feller en feller opvlamt,

maar elkaar verafschuwen zonder dat we dat weten,

als ware het de latente fase van een dodelijke kwaal?'

en nog vuriger kussen zij elkaar,
klemmen zich aan elkaar vast.

- Toon Tellegen

Zonder eigenschappen

2011-10-22T22:41:00.001+02:00

hoe ik ook probeer het heilig vuur brandend

te houden, de strijd niet op te geven

op tijd en stond aan bomen te schudden

mijn hoofd al eens ergens voor te leggen

toch is tekortschieten de kunst

waarin ik uitblink want er is geen kruid

tegen gewassen, ons kent ons, water

stroomt altijd naar zee en ondertussen

vergeet ik knuffels en schouderklopjes
heb ik vaak maar een half oor te bieden

weet ik zelden iets van waarde te vertellen

en zal ik hoe dan ook deze hele rit verder
moeten uitzitten in dit nooit inwisselbare

lijf en brein: citius, altius, fortius, amen

- Marc Tritsmans
'Citius, altius, fortius' (sneller, hoger, sterker) is het olympische motto.

Vrienden

2011-10-10T21:18:00.003+02:00

Als ik huil, dan huil je stil met me mee

dat verzacht de pijn

jij haalt me altijd uit de puree

Als je bij me bent, dan ben ik niet bang

ook niet in de nacht

als ik verdrietig ben, dan duurt dat nooit lang

omdat je dan zo lief naar me lacht

Nee, door jou voel ik me nooit meer alleen

waar ik ook maar ben

Ik wil jou nooit meer missen, vriend

nog voor geen miljoen

ik zou echt niet weten wat ik zonder jou zou doen

Vrienden voor ons lange lieve leven!

Dit is een brief

2011-10-08T12:01:00.000+02:00

Dit is een brief aan vaders en moeders.

Ik ben het kind.

Hou me vast en kijk naar me.

Til me op, zet me neer, laat me gaan.

Het kan mij niet schelen hoe u uw geld verdient

en of u succesvol bent.

Geld daar kun je snoep van kopen,

maar ik hoef geen dure koeken bij de chocolademelk.

Alleen maar een dropje op mijn knie als ik gevallen ben.

Alleen maar op schoot.

En als ik op schoot zit, moet u niet altijd tv kijken.

En als u mij een verhaaltje vertelt,

ga dan op de rand van mijn bed zitten.

En zeg dat ik mijn ogen dicht mag doen.

En vraag me hoe het was vandaag want dat begrijp ik best.

En ik zal zeggen dat het fijn was vandaag.

En blijf dan na dat verhaaltje nog even zitten.

En kijk dan naar me.

- Tjitske Jansen

2011-10-01T06:00:00.000+02:00

Ik word wakker met de zon

en geeuw een wolk weg.

Buiten schreeuwt de stilte

om gezelschap.

Ik kom.

- Frauke Pauwels

1944

2011-08-15T12:05:00.000+02:00

Mijn moeder is mijn naam vergeten,

mijn kind weet nog niet hoe ik heet.

hoe moet ik mij geborgen weten?

noem mij, bevestig mijn bestaan,

laat mijn naam zijn als een keten.

noem mij, noem mij, spreek mij aan,

o, noem mij bij mijn diepste naam.

voor wie ik liefheb, wil ik heten.

- Neeltje Maria Min

Voor moederdag

2011-08-15T09:00:00.000+02:00

God

kon niet

overal zijn

en daarom

heeft hij

moeders

geschapen

Joods spreekwoord

Zo heel jij mij

2011-08-01T18:19:00.001+02:00

Ik steel van je,

niet veel van je,

of zal ik zeggen

dat ik leen.

Je mist het niet.

Jij plukt de dag

daar waar jij ligt.

Je wijst de weg

met kruim.

Je maakt het huis

blij bij de deur,

omhelst haast

het adres.

Je veegt de aarde

uit ons bed,

zoekt mij

onder het laken,

ziet wie ik ben.

Voorspelt geluk,

baadt mij in rust.

Zo heel jij mij

al jaren,

geneest mij

door te zijn.

Jij spreekt de taal

die ik versta,

hoort de seizoenen

in mijn stem,

aan mijn adem

wat ik denk.

Jij kent de kunst

van nu en hier.

Vandaar dat ik je

leen, nee spaar,of beter nog: bewaar.

- Bart Moeyaert

speciaal voor jou, mijn liefste, mats

Wij twee

2011-07-30T17:01:00.000+02:00

Wij zijn gelukkig.

Buren bonken op onze muren:

'Wij ook! Wij zijn ook gelukkig!'

Voorbijgangers blijven staan,

drukken hun neus tegen ons raam,

roepen:

'En wij dan... Vlak ons niet uit...!

Alsof wij niet gelukkig zijn!'

lopen peinzend verder,

vragen elkaar:

'Wij zijn toch gelukkiger dan wie dan ook?

Dat is toch zo?'

Kinderen sluiten zich bij hen aan, dansend,

zingend

maar wij hierbinnen, weggezonken

in het schemerdonker,

wij twee,

wij zijn het gelukkigst.

- Toon Tellegen

Spijt

2011-07-29T12:01:00.001+02:00

Het spijt me.

Die drie woorden!

die zijn geboren uit ontgoocheling

en een zucht van onnadenkendheid

die zijn groot geworden in het naargeestige midden

tussen lief en leed

die door het leven hebben gemarcheerd

één twee één twee,

dromend van een oogopslag

en die ongemerkt van betekenis zijn veranderd,

verbleekt

in het lege aangezicht van onbekenden

hemels en vergeefs

o het spijt me, het spijt me!

- Toon Tellegen

Het huwelijk

2011-07-26T12:33:00.001+02:00

Ik heb je alles gegeven:

een gedicht, mijn maandsalaris

en een kind; wil je nu even

kijken of het eten klaar is?

- A. Marja

In essentie

2011-07-23T11:10:00.000+02:00

Een man ging op zijn tenen staan

en rekte zich uit,

rekte zich zo ver mogelijk uit,

rekte zich verder uit dan men menselijkerwijs

voor mogelijk houdt,

vroeg omstanders hem nóg verder uit te rekken -

en toen zij hem nóg verder hadden uitgerekt

en de zon onderging

en de wereld gloeide in een vuurrood licht,

toen rekte hij zich geheel alleen nóg iets verder uit -

hij kon al niets meer zeggen

en tenslotte ook niets meer denken -

en nog altijd rekte hij zich verder uit

om iemand te bereiken

die in essentie (zo noemde zij dat)

onbereikbaar was.

- Toon Tellegen

Godzegentje

2011-07-20T12:08:00.004+02:00

Onze moeder sloeg de geuren op. Als ze ons voor het

slapengaan een kruisje gaf, en nog even met haar wijsvinger

over onze wangen aaide, herinnerde haar hand ons aan

de voorbije dag. Aan haar hand hing de lucht van geschilde

uien, en daarvan kwam het stoofvlees weer op tafel. Door

de zweem van boenwas herinnerden we ons hoe het huis

had geroken toen we uit school kwamen. De geur van de

Spaanse zeep die ze altijd van dezelfde buurvrouw kreeg,

en ondanks die buurvrouw heel lekker vond, deed ons

eraan denken dat we vanavond in de keuken lang tegen

haar aan hadden geleund, maar eigenlijk niet lang genoeg.

Tegen de tijd dat we naar bed moesten, en zij sokken zat

te stoppen terwijl ze naar de televisie keek, had ze allang

de lucht van bloemen opgeslagen, want de sokken roken

naar de wasmachine,en haar handen intussen ook. Haar

vngers stelden ons gerust: niets is veranderd.

'Godzegentje en bewaartje,' zei ze, en het kruisje dat ze

gaf was dun als haar stem. Ze tekende het behoedzaam

op ons voorhoofd, en zorgde ervoor dat we het tot lang

na bedtijd zouden kunnen natekenen, want ze wist dat ons

voorhoofd een geheugen had waar we beter van sliepen.

We krulden onszelf op onder onze deken, zoals wasberen

doen, en dachten aan de geuren van onze moeder.

- Bart Moeyaert

Billy Joel - She's always a woman

2011-07-02T10:00:00.006+02:00

She can kill with a smile
She can wound with her eyes
She can ruin your faith with her casual lies
And she only reveals what she wants you to see
She hides like a child
But she's always a woman to me

She can lead you to love
She can take you or leave you
She can ask for the truth
But she'll never believe you
And she'll take what you give her as long as it's free
She steals like a thief
But she's always a woman to me

Oh, she takes care of herself
She can wait if she wants
She's ahead of her time
Oh, and she never gives out
And she never gives in
She just changes her mind

She will promise you more
Than the Garden of Eden
Then she'll carelessly cut you
And laugh while you're bleedin'
But she'll bring out the best
And the worst you can be
Blame it all on yourself
Cause she's always a woman to me

She is frequently kind
And she's suddenly cruel
She can do as she pleases
She's nobody's fool
But she can't be convicted
She's earned her degree
And the most she will do
Is throw shadows at you
But she's always a woman to me

De muze

2011-06-25T12:00:00.000+02:00

Als je uit een raam kunt leunen
rek je dan zo ver uit dat je zult vallen
of haar net, net zult kussen -

zij zal wachten,
haar hart zal bonzen,
zij zal zien hoe ver je reikt.

- Toon Tellegen

Liefde

2011-06-18T14:29:00.001+02:00

Zij was er ineens
geheel onverwacht
en zij was de wereld
de dag en de nacht

de tafel de stoelen
het brood en het bed
mijn eerste mijn tweede
en laatste couplet

de lach die ze lacht
is al bijna een kus
ze past in m'n armen
het sluit als een bus

ik hou van je, hou van je
stamel ik zacht
- dat is de liefde
ze komt onverwacht

je kunt haar niet zoeken
niet vragen niet wenken
niet organiseren
en ook niet bedenken

ze is er ineens
geheel onverwacht
en zij is de wereld
de dag en de nacht

- Toon Hermans

Continentendrift

2011-06-13T13:45:00.002+02:00

We dwarrelen en dwarrelen, eindigen

onder de platoenen. Weldra moet alles en iedereen

op een hoop geveegd, maar trek de plaid tot aan je kin,

streel de vacht, blijf voor één keer rustig. Geleidelijk

boetten we aan kracht in, werden we als het klimaat

onberekenbaar -we zijn de heetste herfstdag ooit.

Een stem heeft beterschap beloofd. We leerden onszelf

te knielen en rode thee door te slikken. Je goot het glas

over je arm leeg, in de hoop iets over te houden

voor later, iets om glimlachend aan te denken

op de rand van een tuinstoel: weet je nog, toen we

uitkeken over de smeulende tuin dat jij zomaar

je glas hete thee, god weet je nog, terwijl de ander

antwoordt: we hebben het voor elkaar

gedaan, ja toch. Stil maar.

Stuifmeel brengt je aan het niezen.

Seizoenen blijven zich

van seizoen vergissen.

Zo veel vlinders

sneeuwend in april,

zo veel rozenbottels straks.

- Peter Verhelst

2011-05-26T09:39:00.002+02:00

Toen de eerste mensen verhalen begonnen te maken om aan elkaar te vertellen, kwam er een eind aan de Chaos. Taal legde vast wat een enkeling ooit bij toeval ontdekte: dat een stam bleef drijven, dat stenen vuur konden maken. Taal ontwierp de wapens tegen verscheurende dieren. Taal onderscheidde donker van licht en aarde van water. Taal creëerde eenheid en tweestrijd, meesters en slaven. Taal leerde tellen, meten, wegen. Taal vond het wiel uit. Mensen bedachten woorden voor al wat ze konden beheersen en de machten die hun te hoog gingen noemden ze goden.

- Imme Dros

Uitgesproken

2011-05-24T10:39:00.016+02:00

praat met mij en doe dat

honderduit, vertel me zwijgend

waarover een leven gaat

hoeveel tederheid er nodig is

en adem gulzig tot het eind

spreek dit lichaam zonder

een spoor van schroom, spreek

het, spel het volledig uit

laat me duizelen breng me

in totale ademnood geef je

eindelijk helemaal bloot

- Marc Tritsmans

winnaar Herman de Coninck prijs 2011

Nieuwe klinker

2011-03-08T11:25:00.000+01:00

Ik schrijf je tot een nieuwe klinker die ruikt

naar jong gras, met een onbestemde kleur

maar prima op de kast staat, in een vaas of

tussen boeken. Je akoestiek klinkt prachtig naast

andere letters, nooit extreem zacht of kwaadaardig luid.

Jou gebruik ik het meest, mijn mond loopt van je over,

mijn pen drinkt gulzig je bloed. Je bent het ontbrekende

brokstuk in de taal, een robuuste tafel waar met servet

aan wordt gedineerd, met eerbied voor spelling.

Aan het einde van een zin vang ik je licht

in een woord, als een caleidoscoop draai ik je

alle kanten op. Ik wacht nog op dat ene gedicht.

- Maarten Inghels

Somebody

2011-02-13T14:42:00.000+01:00

I want somebody to share, share the rest of my life
Share my innermost thoughts, know my intimate details
Someone who'll stand by my side and give me support
And in return he'll get my support

He will listen to me when I want to speak
About the world we live in and life in general

Though my views may be wrong, they may even be perverted
He'll hear me out, and won't easily be converted
To my way of thinking in fact he'll often disagree
But at the end of it all he will understand me

I want somebody who cares for me passionately
With every thought and with every breath
Someone who'll help me see things in a different light

All the things I detest I will almost like

I don't want to be tied to anyone's strings
I'm carefully trying to steer clear of those things
But when I'm asleep I want somebody
Who will put their arms around me, kiss me tenderly

Though things like this make me sick
In a case like this I'll get away with it

- Depeche Mode (by Scala)

2011-02-05T18:49:00.001+01:00

Als ze zich herkenbaar aandient,
vertrouw ik haar niet.
Als ze zich vermomt, herken ik haar niet.
En wanneer ik haar eindelijk herken,
ben ik haar aanwezigheid al lang gewoon.
Liefde is een woord dat na de feiten komt.

- Nicky Aerts

2011-01-28T08:03:00.001+01:00

Als je me aanraakt
met een vinger
staat mijn vel in brand.

Als je me aankijkt
met die blik, even te lang
verdrink ik in je ogen.

Als je mijn hand grijpt
ga ik mee en weet ik zeker
dat ik naar 't einde van mijn wereld loop.

- Nelly Maes

2011-01-22T17:47:00.003+01:00

De plooien van je lach zijn een spier in mijn geheugen,

elke traan een spoor en streelweg in mijn wangen.

Ik droom je tot ik zelf verga en

enkel nog in droomnevel besta.

Daar ontbrandt een nieuw begin

en wij zijn samen oud in gesteente,

diamant en goud.

- Axel Daeseleire

2011-01-15T17:49:00.001+01:00

Mijn buurman loopt in de tuinHij duwt een kruiwagen voort.Er zitten twee kleinkinderen in.Mijn buurman geniet.'Had ik het geweten,' zegt hij,'ik was eerst met de kleinkinderen begonnen.'
- Phara de Aguirre

2011-01-08T18:44:00.001+01:00

Je was wijnig vandaag
En dan word je zo tegenwoordig
Jij die meestal toch zinloosheid mist

Je was wijnig vandaag
En dan word je zo tederstrijdig
Jij die meestal toch vechtloosheid mist

Je was niet vandaag
En dan word je zo buiteninnig
Je zei: 'Tot niet vandaag dan'
Nu ben je inwezig
Lief

- Eva De Roovere

2011-01-01T00:01:00.004+01:00

Altijd als je denkt
Dit is het einde
Sta je op de grens
Van wat begint

- Stef Bos

Kerstdag 1557

2010-12-25T08:21:00.001+01:00

Voorzichtig zilver van de winter lag

gelijk een mal van mist om alle dingen

met zoveel onverwachte wisselingen

van bijna wit naar wit de hele dag.

Ik wilde stil zijn en alleen bedacht

op koningen en herders, hoe zij gingen

(van boven af een aanbegin van zingen)

de lange weg ten einde van de nacht

en zonder vragen of getorste vracht

van ongeledigde herinneringen

gaan in de stoet van de verkorelingen

die enkel moed bezitten en geen macht.

- Anton van Wilderode

2010-11-14T12:00:00.001+01:00

Je kunt klimmen zo hoog je wilt
verdwijnen in het hemelsblauw
maar al klom je tot de hemelpoort
het zit niet hoger dan in jou.

- Dimitri van Toren

2010-11-07T11:01:00.001+01:00

Zoals een kurk node de flessenhals verlaat,
vertrek ik met weifelende pas.
Zoals een kompas altijd het noorden vindt,
kom ik vanzelf weer terug.
Zoals baltsende vlinders
fladderen onze gedachten om elkaar heen.
Zoals een bloem haar blaadjes sluit voor de nacht,
schuiven we 's nachts weer in elkaar.

- Geertje De Ceuleneer

Vaarwel

2010-10-31T12:01:00.002+01:00

Hou je hoofd op je schouders,

laat je hart slaan voor ons

en vaarwel, vaarwel, vaarwel!

Hou je navel in het midden,

hou je gat tussen je billen

en vaarwel, vaarwel, vaarwel!

Hou je voeten waterpas,

kom terug zoals je was

voordat je ging, en vaar wel!

- Sjoerd Kuyper

Vers 6

2010-10-24T10:55:00.002+02:00

Ik kan geen postzegels verzamelen
ik kan geen vrouwenfoto's verzamelen
ik kan geen amourettes kollektioneren
en geen wijsheid
ik kan niets meer
ik kan niets meer

Waarom doof ik de lamp niet
en ga ik niet te bed
Ik wil beproeven
naakt te zijn
bloot wie weet wel gevroren purper
en bleekheid

Is zo niet het gans beginnende begin

Ik wil niets weten
ik wil niet vragen

waarom
ik niet werd een postzegelkollektioneur

Ik zal beginnen mijn debacle te geven
ik zal beginnen mijn failjiet te geven
ik zal mij geven een stuk gereten arme grond
een vertrapte grond
een heidegrond
een bezette stad

Ik wil bloot zijn
en beginnen

- Paul van Ostaijen

Blozen

2010-10-17T10:11:00.002+02:00

Ik hou niet zo van bloed,

jij wel?

Ik hou het liever in mijn vel.

Daar zit het goed,

mijn bloed.

Het enige wat ik graag zie

is een klein korstje op mijn knie,

waaraan ik op een luie dag

lang en voorzichtig pulken mag.

Nee, ik wil nooit meer bloeden.
En ik wil nooit meer blozen.

Maar als ik jou zie...

Ja, wat dan?

Dan bloeien alle rozen.

- Sjoerd Kuyper

Uitkijk

2010-10-10T17:37:00.002+02:00

Soms zit ik op den uitkijk in een boom

boven de vlakte en zie de mensen lopen.

Zij ijlen gelijk schimmen in een droom;

zij scheiden om weer samen te gaan hopen.

Zij draven, draaien, dretsen links en rechts,

te voet, per huifkar, rijwiel of in treinen.

Pioenen op het schaakspel eens gevechts?

Of niets dan ijdel spel van dwarse lijnen?

En hoe ik dit krioelen en dit kolken

van op mijn uitkijk wijselijk bespied,

of 't wellicht een gedachte wil vertolken:

Ik dub mij scheel. En gij? Ontwert gij iet?

- Richard Minne

2010-10-03T14:44:00.003+02:00

De kleine prins zei tot de vos: Vannacht is het een jaar geleden. Dan staat mijn ster precies boven de plek waar ik verleden jaar gevallen ben.

Ik keer terug. Je moet naar de sterren kijken. De mijne is te klein om je te wijzen waar ze is. Dat is beter zo. Voor jou is dan mijn ster één van de vele sterren. Je zult het prettig vinden alle sterren te bekijken... Alle sterren zullen je vrienden zijn ...

Voor mensen hebben de sterren een verschillende betekenis. Voor sommige mensen die ver reizen dienen de sterren als gids. Voor anderen zijn het alleen maar lichtjes. Weer anderen, de geleerden, zien er grote vraagstukken in. Maar al die sterren zwijgen. Jij zult sterren hebben zoals niemand anders heeft ...

Wat bedoel je toch, vroeg de vos? En de kleine prins antwoordde:

Als jij ’s nachts naar de hemel kijkt zal het zijn alsof alle sterren lachen – omdat ik een ster bewoon en omdat ik lach ! En als je eenmaal getroost bent, dan zul je heel blij zijn dat je me gekend hebt. Je zult altijd mijn vriend zijn en je zult met me mee willen lachen. En dan zul je van tijd tot tijd voor je plezier het raam open doen ... En je vrienden zullen heel verbaasd zijn je te zien lachen, als je naar de hemel kijkt. Dan zeg je tegen ze :

“Ja, om de sterren moet ik altijd lachen”. En ze zullen denken dat je gek bent.

Weet je, ook al ga ik weg, ik blijf toch bij je ... Begrijp je het niet ? Waar ik naar toe ga is te ver. Ik kan dit lichaam niet meenemen. Het is veel te zwaar.

Maar weet je : het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar. Alleen met de ogen van je hart kun je goed zien.

- Antoine de Saint Exupéry

Wij kenden Grieks en Latijn

2010-09-20T13:11:00.002+02:00

Niet dat wij de kar niet in brand staken.
Dat mocht, wij kenden grieks en latijn.

Niet dat wij oud waren, enkel het leven moe,

want wij hadden nog niet geleefd.

Wij wisten wat angst was en paniek,

maar bang waren wij nooit.

Volmaakt waren de dagen waarop de liederlijkheid

der wetten ons nog niet had verslagen

en wij alles wat los en vast zat stalen.

Wij waren het toch die bier uit emmers dronken?

Of is het waar dat wij de eden zijn vergeten,

die op de konten der burgers werden geschreven?

- Eddy van Vliet

Tijd

2010-09-15T14:01:00.002+02:00

Ik heb een oude klok vol tijd,

vol tijd die is geweest.

Die tijd, die ben ik kwijt,

die is voorgoed voorbij.

O nee! Die is voorgoed van mij.
Want die heb ik beleefd.

- Sjoerd Kuyper

Samenhorig

2010-09-10T10:24:00.002+02:00

er moet een wereld van verloren dingen zijn

waarin een handschoen, inderhaast vergeten,

het aanlegt met een oude krant,

een sjaal, een zakdoek of een kam.

de handschoen mist de hand niet meer,

de zakdoek hoeft geen jammernis,

en zelfs de sjaal taalt niet naar warmte

van kindermeiden en van moeders.

- al wat verloren is, is samenhorig.

maar tederheid die overbodig werd,

het kippevel dat blijven wou,

de eerste natte droom, het domste lief,

het speelgoed van een kind dat stierf.

en doen alsof men alles kan vergeten,

ofschoon men, plompverloren als een mens,

alleen in het heelal moet zijn.

- Luuk Gruwez

2010-09-04T15:35:00.002+02:00

er zijn geen argumenten

in de liefde geen bewijzen

ik zou je kunnen vragen

om nooit van me weg te gaan

je zou een antwoord kunnen geven

een teken dat ik moet ontcijferen

soms lachen wij en zijn onszelf

zo leven wij en zoeken

diep in elkaar naar een plek

waar wij het liefste zijn

een ogenblik een dag

daarna weer en dieper

zoals eenden naar de bodem duiken

en het is nooit genoeg

- Miriam van Hee

Bokkenwagen

2010-08-25T17:28:00.002+02:00

jij kijkt naar voren,

ik kijk achterom,

ik kijk naar wat geweest is,

jij kijkt naar wat nog komt.

Ik blijf altijd bij jou,

jij blijft altijd bij mij,

de i ben ik, jij bent de j,

en wij, wij twee,

wij zijn de ij

in blijf en altijd en in bij

een we rijden op een bokkenwagen

door de tijd.

Jij kijkt naar voren,

naar wat we willen weten,

en ik, ik heb een hamertje

om stuk te slaan

wat wij willen vergeten.

-Sjoerd Kuyper

Vader

2010-08-20T10:41:00.002+02:00

Vader. Ontkleed je. Nu het nog kan.

Toon mij wat de tijd heeft aangericht

sinds wij samen in bad zaten en ik bewees

dat waterdruppels elkaar willen raken.

Schaam je niet. Wij hebben dezelfde structuur.

De benen, de rug, de nagels en ontelbare gebaren.

Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten

alvorens te zien hoe ouderdomsvlekken

zich verspreiden, de huid verslapt en

aderwanden het begeven.

Wijs mij wat er rest als de liefde

niet langer wordt bedreven.

Noem mij vrouwennamen en laat ons

berustend schateren.

- Eddy van Vliet

3 opeenvolgende gedichten

2010-08-15T08:37:00.002+02:00

het is beter helemaal geen vijand te hebben

dan een die aloïs zou heten bv.

zo heb ik een vriend die de drukste straat

speciaal oversteekt naar mij toekomt om te zeggen

geef toe gust men had het kannibalisme nooit mogen uitroeien

welk een schat van folklore

is daarbij niet verloren gegaan

zo gij ooit beminde laura

(wat ik niet hoop) van iemand anders

een kind zult dragen

en is het een jongen

luister dan niet naar goede raad

maar laat hem studeren voor ingenieur

(een goedbetaalde

met de onhebbelijke gewoonte ingewikkelde berekeningen

hardop te reciteren)

- Gust Gils

Zondag

2010-08-13T15:29:00.006+02:00

je zegt dat je tijd nodig hebt

ik weet het zeg ik maar ik denk

het doet er niet meer toe

hoeveel tijd en welke

de trage van het licht

door de gordijnen 's ochtends

de meetbare van onze wandelingen

aan het water de moeilijke

van je afwezigheid

ik zeg ik hou van het geritsel

van de regen in de bomen

van het geluid van tafeltennis

jij zegt niets terug en ik blaas

de kaarsen uit, ruim de tafel af

ergens speelt iemand piano iemand

die altijd herbegint

- Mirian van Hee

Rije rije rije

2010-08-08T10:51:00.002+02:00

Rije rije rije, ik en jij en

jij en ik en ik blijf altijd bij je.

Is het vuur in de vlam

of de vlam in het vuur?

Is het uur in de tijd

of de tijd in het uur?

Is de lucht in de wind

of de wind in de lucht?

Is de zee in de golf

of de golf in de zee?

Ik denk alle twee.

Is mijn hand in jouw hand

of jouw hand in die van mij?

Ik denk allebei.

Rije rije rije, ik en jij en

jij en ik en ik blijf altijd bij je.

- Sjoerd Kuyper

Doorsnede van 1 ogenblik

2010-08-01T02:03:00.002+02:00

Ik ben hengelaar en word wat ouder, vóór mijn ogen

Ontgaat me in gras en bladeren en lucht de fijne

Draad waarmee men kleine voorn verschalkt, nerveus

Breek ik de draad ik hoor hem knappen ik hoor

Het niet bestaande knappen ik bedoel, zo stil

Knapt het leven van mens en dier en plant.

Daaraan denken doen we zelden. Dat is goed.

Ik streel haar lieve knieën, ik lik het zachte

Harde doorntje in haar roze ziel; ik bezoek

Mijn oom die ligt te sterven in zijn ijzig bed.

Hij heet een diepgelovig man te zijn zodat hij

Vasthoudt aan mijn hand en aan de medicijnen.

Ik spreek hem over 't gele graan daarbuiten

En hoe de warme wind het doet bewegen,

Een wijze menigte; ik glijd met mijn boot

Over 't geheime water en ziet, een fuut

Duikt naar vis en haar schreeuwend jong

Vliegt en rent over 't klaterend water

En slokt de vis naar binnen ongelooflijk

Wat zo'n vogel op een dag verteerd;

In een hoekje van de wereld met mijn domme handen

Zit ik aan een heel fijn vers te prutsen

Met al 't geduld van iemand die niet doodgaan kan.

- Ben Cami

2010-07-29T07:34:00.003+02:00

Als dan het koperen keteltje vol as

van wat ik was wordt leeggeschud

over het geduldig gras,

mijn lief, sta daar niet voor schut

en veeg de rimmel van je wangen.
Dank aan de vingers die deze regels schreven

in onze tijd van verlangen

en die je streelden tijdens hun leven.

En lach om wat ik was, onder meer

het gesnurk in de bioscoop,

de onderbroek die steeds afzakte,

de debiele grap en de logge loop

naar jou keer op keer

toen ik je nu warme weelde pakte.

- Hugo Claus

Tierelieboem

2010-07-25T17:21:00.010+02:00

Een twee drie vier vijf zes zeven,

wie zal ik een kusje geven?

Tierelieboem, wat een zoen!

En we stoeien, en we groeien

samen in het grote bed.

Ik zeg het maar, dan weet je het:

Als we groot zijn, als we bloot zijn

en we moeten vrijen,

ik blijf altijd bij je.

- Sjoerd Kuyper

2010-07-14T17:29:00.002+02:00

jij denkt
dat als ik
dat jij dan
zodat jij mij

als jij denkt
dat ik dan
zal ik
zodat ik jou
en jij niet

- Harry Mulisch

Ik heb je liever

2010-07-10T10:00:00.002+02:00

Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.

Ik heb je liever dan vrolijkheid of regen,
liever dan de stilte van drie uur
in de rustig in- en uitademende nacht.

De meeuwen scheren overdag met hun vleugels
langs de blonde warme lucht.
De wilde bloemen staan te lachen
in het warme bad van de zon.
De zon danst zijn toch maar kleine rol
met zoveel overgave dat het heel
stil wordt, hier, in dit deel van het heelal.

Ik heb je liever dan brood,
al zegt men ook dat het niet kan
en al kan het ook niet.
Liever dan vrolijkheid of regen,
liever nog dan ik heb je lief.

- Hans Andreus

Vergeef me

2010-07-05T09:09:00.002+02:00

Open je ogen, luister naar mij.
Morgen is ver weg, dus kom dichterbij.
We wachten al langer, dit wordt ons moment.
Laat alles los, al rest gaat vanzelf.

Vergeef me, de blik in m'n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me, de blik in m'n ogen.
Vergeef me, wat ik je beken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.

Laat me je ziel zien, vertel je verhaal.
Laat dit niet voorbij gaan, zeg me je naam.
Geef me je wapens, fluister me hard.
Ik geef me over, de rest van de nacht.

Vergeef me, de blik in m'n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.
Vergeef me, de blik in m'n ogen.
Vergeef me, kleur van m'n stem.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.

Nooit, nooit, nooit gedacht dat jij bestond.
Nooit, nee nooit, zweefde ik zo hoog, doch zo helder.
Boven de grond.

Vergeef me, de blik in m'n ogen.
Vergeef me, hoe ik je verken.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht.

Vergeef me. Vergeef me.
Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht.
Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. ♥

2010-07-03T13:00:00.002+02:00

Zal ik weggaan?

Zal ik verdrietig worden en weggaan?

Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,

mijn schouders ophalen

en weggaan?

Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:

zo is het genoeg,

en weggaan?

Zal ik een deur zoeken,

en als er geen deur is: zal ik een deur maken,

hem voorzichtig opendoen

en weggaan- met kleine zachtmoedige passen

Of zal ik blijven?

Zal ik blijven?

- Toon Tellegen
uit: Alleen liefde

De poëzie van het T-shirtje

2010-06-29T11:00:00.002+02:00

Het ging omhoog

- Biezon

Woord van de dag

2010-06-26T04:59:00.000+02:00

besmuis'teren

(besmuisterde, heeft besmuisterd), (overg.) (gew.) bevuilen, bemorsen, vettig maken

Men moet

2010-06-23T12:40:00.004+02:00

Men moet altijd enigszins verdrietig zijn,
anders is men verloren,

maar men moet wel een beetje verloren zijn –
van het reddeloze soort –
anders zou men alleen maar gelukkig zijn,

toch moet men ook gelukkig zijn,
zo maar gelukkig kunnen zijn,
in alle staten van geluk,

anders zou men maar verdrietig zijn,
enigszins verdrietig
altijd.

- Toon Tellegen
Uit: Minuscule oorlogen,niet met het blote oog zichtbaar

2010-06-19T08:32:00.002+02:00

Nog één stap... zegt de een

Nog duizend stappen... zegt de ander.

... tussen jou en mij, zegt de een.

... tussen mij en jou, zegt de ander.

De een neemt duizend stappen

en de ander zegt:

nu zijn het er nóg meer, nog tienduizend stappen!

De ander neemt één stap

en de een zegt:

een halve stap was al voldoende,

nu zie ik het.

- Toon Tellegen

uit: De een en de ander

Kier

2010-06-16T06:51:00.005+02:00

Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker

Als het maandelijkse bloeden van de vrouwen.

Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt

Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan

Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen.

Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op.

Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust

Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden

Op de koude tegels in de gang naar jou.

De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen

De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen

Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren

Op een kier.

- Leonard Nolens

2010-06-10T13:10:00.002+02:00

Nu!

- Joost van den Vondel

Mont noir

2010-06-07T08:21:00.002+02:00

Zoals het landschap in mijn ogen

Zo heb ik je voorgelogen

Dat de dingen grijpbaar zijn.

Wat ons betreft

Dit graan in bedauwde weiden

Fruit dat te hard voor woorden is

We hebben deze vorm gewild.

Kijk naar het landschap waar

Bomen tot blazoenen zijn geworden

En ieder ding een naam geeft

Aan een ander.

Hou dit vol.

Hou dit vol dat wij elkaar herkennen,

Ook in de schemer.

Zoals verhalen lijken op een paard,

En kinderen op wolken.

Hou dit vol.

Ooit wordt je pols genomen.

Tekent iemand met je hand,

En zijn wij werkelijk

Een landschap voor elkaar.

- Stefan Hertmans

Een geschenk

2010-06-05T07:10:00.001+02:00

Ze trokken God aan zijn mouw;

'Dat geschenk van je,

de liefde,

wat was daar de bedoeling van?'

Het regende

en God verzonk in gepeins

(maar eerst rukte hij zich nog los,

hij hield niet van hun manieren)

en al peinzend

waadde hij door leven en door dood,

door waanzin en nalatigheid,

door waarheid en door angst,

zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas

en daalde peinzend af

langs de smalle trap van hun rede-

'Ik heb het geweten,' mompelde hij.

'Ik heb het geweten.'

- Toon Tellegen

uit: Kruis en munt

Woord van de dag

2010-05-30T09:01:00.000+02:00

bel-esprit'

(Fr.) m. (beaux esprits), iemand die thuis is in en aangenaam weet te spreken over literatuur en kunst

Glimlach

2010-05-28T16:00:00.001+02:00

Zo maar een glimlach.
Een glimlach kost niets,
maar brengt veel op.
Een glimlach verrijkt hen
die je een glimlach schenkt,
maar jijzelf wordt er niet armer van.
Een glimlach duurt slechts één ogenblik,
maar de herinnering eraan blijft.
Een glimlach geeft rust aan de vermoeide
en schenkt moed
aan wie het niet meer ziet zitten.
Een glimlach is een tegengif
tegen alle leed.
Indien iemand je een glimlach weigert
die je echt verdient,
wees dan zo vrijgevig
en schenk hem jouw glimlach.
Niemand heeft immers meer nood
aan een glimlach,
dan hij die er geen kan geven.

- Anoniem

2010-05-23T11:57:00.002+02:00

Je mag zijn wie je bent
en zoals je bent
met fouten en gebreken,
om te kunnen worden
die je in je aanleg bent,
maar zoals je je nog niet kunt vertonen
en je mag het worden op jouw wijze
en in jouw uur.

- A.A. Terruwe

Ik noem je bloemen etc.

2010-05-16T09:01:00.001+02:00

Ik noem je: bloemen
Ik noem je: merel in de vroegte
Ik noem je: mooi
Ik noem je: narcissen in de nacht

Waaroverheen de wind strijkt
Naar mij toe

Ik noem je: bloemen in de nacht

- Jan Hanlo

Woord van de dag

2010-05-10T18:37:00.000+02:00

zienderogen

bw (goed) waarneembaar: de zieke gaat ~ achteruit

Waarom is het

2010-05-08T10:00:00.001+02:00

Waarom is het dat de liefde zo is:
een razende en gevlekte zon,
een blauwe maan komend uit een witte zee,
een omgekeerde wereld, een uiteenvallend woord,
een angst en een sprong in het licht van de nacht?

Het is waar dat ik zoveel mensen
die vrouwen waren liefste heb genoemd.
Het is waar dat ik mijn ogen steeds dicht wou doen,
niet wou denken, nooit meer denken,
maar wilde proberen de zwaartekracht met een nieuw en scherend soort vliegen
na het diepste en zwartste punt -
belachelijk te maken. Maar waarom, waarom
is het dat liefde zo is; een tekort in de wereld,
een te veel in de lucht, in de stemmen der goden
wanneer zijn zingen en slechts gelukkig zijn?

Liefde is geen geluk. Is een poging
tot vallen, zwemmen, vliegen, onwaarschijnlijk stilstaan .
De mensen leven met de poppetjes van hun angst
en noemen dat liefde. Maar liefde is
anders, is een bestaan dat verandert,
dat door lagen van nacht en van licht
daalt of stijgt naar het langzaamste muziekmaken van de tijd,
ten laatste zonder muziek, ten laatste zonder tijd
en zonder dit menselijk begin:
te zien naar de liefste en de oude woorden te spreken,
die dan misschien alleen kleine ballonnen van licht zijn.

- Hans Andreus

XXIV

2010-05-04T17:04:00.001+02:00

Liefste lieveling, naar de hemeltoren stegen

de wolken als triomfantelijke wasvrouwen op,

en alles brandde in het blauw, alles was ster:

de zee, het schip, de dag werden samen verbannen.

Kom kijken naar de kerselaars in het besterde water

en naar de ronde sluitsteen van het snelle heelal,

kom aanraken het vuur van het kortstondige blauw,

kom kijken vóór zijn bloesems verwelkt zijn.

Hier is niets dan licht, met massa's, met trossen,

ruimte vrijgemaakt door de gaven van de wind

tot de laatste geheimen van het schuim zijn verklaard.

En in al dat hemelse blauw, erdoor overspoeld,

gaan onze ogen verloren en kunnen ze amper gissen

naar de machten van de lucht en de onderzeese sleutels.

- Pablo Neruda

vertaald door Willy Spillebeen

2010-05-01T00:01:00.002+02:00

er zit een helder zijn in kleuren

dat zich zo rond midden mei

door de mazen van mijn net-

vlies weet te glippen.

alles valt dan plots weer op

jou, en ik nog 't allermeest.

de lichtheid van je lichaam

waarmee het 's ochtends

-jij nog vast in slaap-

'liefste' zegt bijvoorbeeld.

het blauwe in je blik

wanneer je dan

-ik nog vast in slaap-

je oog op mij laat vallen

zodat we moeten hollen

achter ieder voorbij beeld

bijvoorbeeld.

- Marianne Van Remoortel

Woord van de dag

2010-04-28T19:51:00.001+02:00

epi't(h)eton
(Gr.), o. (...ta), adjectief dat in vaste verbinding met een zn., m.n. met een eigennaam gebruikt wordt tot kenschetsing of versiering (epitheton ornans)

‘Zal ik nog een eindje met je meelopen?’

2010-04-25T10:02:00.003+02:00

Ja hoor. Je mag meelopen tot het stoplicht,
of tot de eerstvolgende tunnel.
Tot de derde straat rechts,
tot de ingang van het park.
Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij
het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur.
Je mag meelopen tot in mijn kamer,
tot het glaasje van het een of ander,
tot ik mijn tanden heb gepoetst
of tot het eerste ochtendlicht
over de stoel met kleren valt.
Tot de bouwvakkers aan het werk gaan,
tot de school weer is begonnen,
de ambtenaren pauze houden
de winkels zijn gesloten
of tot de laatste stoptrein gaat.
Tot na het waken maar voor het ontbijt,
tot na het ontbijt maar voor de lunch,
tot na de lunch maar voor het avondeten
mag je meelopen.

- Hagar Peeters
Verschenen in: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999.

WOENSDAG

2010-04-21T17:20:00.002+02:00

Woensdagmiddag: eindje joggen.

Drie uur stipt: pianoles.

Langs de bib (m’n boekbespreking);

voetbaltraining: kwart voor zes.

Douchen kan ik wel vergeten;

bakje yoghurt, lekker snel.

Tekenklas om klokslag zeven;

op m’n fiets, dat haal ik wel.

Ben ik thuis zo iets voor tienen;

mams bakt nog een omelet.

Er is niks op televisie; ik ben moe,

ik ga naar bed.

‘k Denk nog net voor ik in slaap val:

morgen toets geschiedenis...

Aan ‘t ontbijt dan maar eens kijken

wat precies de uno is.

- André Sollie

Herkenbaar :)

Verlanglijstje

2010-04-19T16:00:00.002+02:00

Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken.

Geef mij na mijn zoveelste kale reis

iemand die mij twee haren uittrekt

en glimlachend zegt: je wordt grijs.

Geef mij alles en zeg: het is niets.

Geef mij niets en zeg: dat is alles.

Geef mij mezelf, geef mij jou.

Ik heb gezocht naar wist ik maar wat.

Geef mij nu eindelijk

wat ik altijd al had.

- Herman De Coninck

Uit: Met een klank van hobo

Woord van de dag

2010-04-17T21:20:00.009+02:00

beslab'beren, beslab'ben,
(beslabberde, beslabde, heeft beslabberd, beslabd), bemorsen bij het eten van dunne spijzen; -hij zal zich daaraan niet beslabben (beslabberen), hij krijgt er niets van;-hij zou zich beslabberen, al at hij noten, hij is zeer onhandig.

Even geen blogjes

2010-03-26T17:09:00.002+01:00

Wegens weg (Parijs en daarna China) even geen blogjes.

Jasmien

Don't stop

2010-03-24T15:43:00.005+01:00

Don't stop trying,
there's always reason to go on living
as long as you can breathe
stay clear of extremes
just say what you mean
but try not to be mean

You should say thank you often, like your hair
wave to strangers everywhere
do what your supposed to do
don't look at what the others do

Think before you buy a car don't marry someone
you met at a bar
there's no such thing as going too far
love who you are

Don't be scared of what's ahead
but wear the helmet to protect your head
be aware, say you care, don't say fair...

Stay close to the hand that raised you
watch for signs
never waste expensive wine
spoil your body, spoil yourself
never cheat and share your wealth

Sing when you're glad
close the door if you sound bad
don't believe a man who knows he's right
don't skip ahead, enjoy your flight

Be nice to your dog, drive slow in the fog
convince yourself to write a song
change clothes everyday
call ahead when you're late
be safe when you're planning to get laid

Read what you like
be on your brother's side
it's okay to wonder why
but don't expect to understand your life

Don't expect to understand your life ...

- Sarah Bettens

2010-03-20T12:11:00.002+01:00

Engelse versie:

Words are said

Paths are gone

Obeying desires

Following the truth

Looking for the beauty

Filled up with pleasure

Dried up in pain

Friends are lost

Woman have been loved

Ever been happy?

Duitse versie:

Worte gesprochen

Wege gegangen

Den Wünschen gefügig

Wahrheit verfolgt

Schönheit gesucht

Freude getrunken

In Schmerzen versiegt

Freunden verloren

Frauen geliebt

Glüklich gewesen?

Italiaanse versie:

ho proferito parole

percorso sentieri

docile ai desideri

cercato la bellezza

bevuto la gioia -

inaridendomi con

dolore;

gli amici: persi

le donne: amata

é la felicità

- Walter Baco

voor Emelien en Lore

die fijne momenten vergeet ik echt nooit meer.♥

Stervende

2010-03-17T12:00:00.002+01:00

kus me, laat mijn vragen

onbeantwoord in je ogen

liggen, gestrekter dan voorheen,

zolang ik praten blijf;

steeds verder raakt mijn kunnen

kijken, ver voorbij de stromen

op je wangen- ik kan niet meer,

doe jij het:

kus me.

- David Van den Hende

Wraak

2010-03-15T07:20:00.001+01:00

Ik sta geregistreerd. Geboorte, plaats, tijd.

Ik sta voor zowat één kilo papier:

geboorteakte militie, verhuizen van daar naar hier,

politieke sympathieën, vakbondsaangehorigheid.

Daarom ben ik op zoek naar een plek op de

grens van drie naties.

Daar wil ik dan sterven.

Want ik wil met mijn dood op z'n minst het

plezier bederven

van een stuk of twintig administraties.

- Herman De Coninck

Uit: Met een klank van hobo

Dit

2010-03-13T09:03:00.002+01:00

Van alles wat ik schreef

zijn dit het minste woorden

En tel ze na, het zijn er

nog te veel: zelf hou ik van

mijn mond vol tanden,

het aaien van dit blad, de

woordenschat van mijn

twee handen, het stokken

van mijn adem als ik zeg

dat ik je hier niet kan

vertellen wie of wat ik

voor je ben, omdat papier

me in de weg zit, en ik

het juiste woord niet ken.

- Bart Moeyaert

Sprookje

2010-03-09T12:40:00.001+01:00

Er was eens een man

die altijd rechtvaardig was.

- Herman De Coninck

Brieven aan Doornroosje

2010-03-07T16:50:00.008+01:00

18 juni

je,

Brief geschreven,

met bloedende

Zit in hut,

doorgelekt verband.

Geen pijn hoor.

Ik weet nu hoe ik bij je

komen.

Is dus wel vindbaar

een weg.

Wist jij wel.

Mijn mond niet gewond,

kan kussen.

Mijn ziel evenmin

op een klein barstje na.

Onge

hoe heet dat

ongebroken denk ik

Word niet wakker

inmiddels

slaap met gerust hart

ik besta

geloof dat maar

dát

-Toon Tellegen

Hoe heet het hier

2010-03-06T08:43:00.001+01:00

Niet dat ik weet

waar alles ligt,

maar ik vermoed

wel hoe, en goed.

Hier ging het

als met het roofje

op mijn wonden:

veel heeft vanzelf

zijn plek gevonden.

Heel soms nog

zijn mijn sleutels

kwijt, dan gaat

het bij de deur

een tijdje mis.

Maar Colombus

heeft zich ook

een keer vergist,

dus dat is wat ik

leer: waar doet er

minder toe dan hoe.

- Bart Moeyaert

2010-03-04T19:16:00.003+01:00

Vandaag las ik in de krant over een opvallend kunst-project.
"3 ways to master a kiss or a twentyfiveminutes kiss at your neck neemt ‘de kus’ als uitgangspunt en zoekt zo de grenzen van intimiteit op. Het project 3 ways to master a kiss or a twentyfiveminutes kiss at your neck is tweeledig en bestaat uit een choreografie met 8 dansers en een video-installatie waarvoor aan 102 vrijwilligere kussers (in Mechelen en Amsterdam) gevraagd werd een onbekende jongedame te kussen."

Op volgende link kunt u het filmpje bekijken:
http://www.vimeo.com/9834880

Meer informatie omtrent het project te Mechelen vindt u op volgende site:
http://www.nona.be

Speciaal kunstwerk dat uitnodigt tot nadenken. Zeker de moeite waard om eens (even) te bekijken.